De Firma List en Bedrog VNN
De Schijnvertoning van 25 maart
Op 25 maart 2026 dacht VNN Jasper Rijnberg definitief het zwijgen op te leggen. Ter zitting van de rechtbank werd, ten overstaan van een rechter en een griffier, een vaststellingsovereenkomst (VSO) gesloten en vastgelegd in het proces-verbaal. Voor degenen die Rijnberg de mond wilden snoeren, was dit het “onvernietigbare” slotakkoord. De VSO moest dienen als juridisch cement om de waarheid voorgoed in te metselen.
De Onmiddellijke Val op 27 maart
Maar het cement was nog niet droog of het masker viel af. Op 27 maart 2026, twee dagen later, ging de vernietigingsbrief naar VNN. VNN deed er een paar uur over om te reageren. Geen verweer, geen bestrijding — het antwoord was letterlijk:
“Ja, dat klopt, we aanvaarden.” — VNN, binnen een paar uur na de vernietigingsbrief van 27 maart 2026
Vijf woorden waarmee een zorginstelling haar eigen bedrog bevestigt.
Deze directe acceptatie is de ultieme erkenning van hun eigen valsheid. Wie zeker is van zijn zaak, laat een bij de rechter gesloten overeenkomst niet binnen 48 uur vallen. VNN deed dat wel, omdat zij beseften dat de bewijzen van hun bedrog onweerlegbaar waren.
Juridische Gifbeker
Door de vernietiging direct te aanvaarden, heeft VNN zijn eigen dossieropbouw “vogelvrij” verklaard: geen rechter, instantie of zorgverzekeraar kan nog uitgaan van de integriteit van VNN-stukken over Jasper Rijnberg — van intake en voortgangsbrief tot diagnose en beoordeling.
Conclusie
VNN is de firma ‘List en Bedrog’. De directe overgave op 27 maart — “Ja, dat klopt, we aanvaarden” — is geen erkenning van een vergissing, maar het afleggen van een maskerstuk. Wat achterbleef was geen dossier, maar een misgelopen poging om een klager de mond te snoeren.
De spelers
- Haalt het geld binnen (anders zou het bij de zorgverzekeraar te veel opvallen). Op band 30-10-2024 bekent hij dat de omzetting naar bemoeizorg een financieringskeuze was.
- Is verantwoordelijk voor het toneel in het drieluik 20 / 26 maart en 9 april 2025 — op onze audio, inclusief het 8-minuten-toneel vóór de nulmeting-reset.
- Vulde niet de antwoorden van de cliënt in, maar de zijne. Op onze audio is dat haarfijn te horen.
- Deed zich voor als stagiaire, bleek op dat moment de leidinggevende (enige BIG-er in de kamer).
- Bekrachtigde de nulmeting-reset-smoes op 26-03-2025: “Dat is wel weer een mooi klusje”.
- Verraadde haar leidinggevende positie op 26-03-2025: “Sommige dingen schrijf ik trouwens even op papier, omdat de vragen soms een beetje anders in de computer zijn dan de uitwerking” — blijkbaar waren Christiaans antwoorden nog niet goed genoeg, en kon zij die nog verbeteren.
Tegenover elke VNN-verklaring staat één of meer primäre bronnen die VNN zelf niet onder controle heeft:
- Audio-opname telefoongesprek 30-10-2024 (productie X) — Broekema's eigen woorden
- Audio-opnames intake/afname 20-3-2025, 26-3-2025 en 9-4-2025 — MATE/MANSA en gespreksmomenten, getranscribeerd
- E-mailcorrespondentie met tijdstempels: Jasper ↔ Maryll Harsta, Jasper ↔ directie, Jasper ↔ De Jong
- Brief Berends (Hoofd Wij-Teams Groningen), onafhankelijke bevestiging
- Formeel proces-verbaal rechtbank 15-03-2026, zaak 12119560 / VV EXPL 26-21
- CvA productie 1 (brief VNN 24-11-2025) — waarin VNN zichzelf tegenspreekt
- Het vervalste rapport van psychiater C. ter Weeme — verweerschrift 17-03-2026 (zaak Z2025/9125) met aantoonbaar onjuiste stellingen (o.a. randnr. 13 “achterdocht” 18-02-2021 en randnr. 22–23 zelfbekentenis eigen-risico motief); opgesteld door een BIG-geregistreerd psychiater die ter zitting haar hoedanigheid verhulde
- Officiële bevestiging van vernietiging van de vaststellingsovereenkomst van 15-03-2026 op grond van art. 3:44 BW (bedrog) en art. 6:228 BW (dwaling) — schriftelijk, ontvangen en onbetwist gebleven
Vingerafdrukken — waar ligt ieder zijn talent
Iedereen heeft een eigen silhouet. De een liegt openlijk, de ander verhult geraffineerd, de derde levert de meeste papieren schade, de vierde glijdt het soepelst door regels en procedures heen. De meters hieronder laten zien waar elk z’n talent zit. Legenda staat onderaan.
Zitting 15 maart 2026 — vier leugens tegen de rechter
Zaak 12119560 / VV EXPL 26-21 · kantonrechter mr. I.F. Clement · griffier mr. M.A. Mesken. Aanwezig namens VNN: De Jong (advocaat), Swart (bedrijfsjurist), Broekema (GGZ-agoog), en een “toehoorder werkzaam bij VNN” die zich pas na afloop als psychiater C. ter Weeme liet identificeren.
Resultaat — buitengerechtelijke vernietiging gelukt
De minnelijke regeling van 15 maart 2026 is vernietigd
Op grond van de hierboven genoemde leugens en de verhulling van Ter Weeme is de vaststellingsovereenkomst op 27 maart 2026 buitengerechtelijk vernietigd. De juridische gronden zijn hard en laten geen ruimte: elk afzonderlijk is genoeg.
MATE / MANSA — gestuurd afgenomen
Showmaster — 8 minuten toneel. Broekema hield zijn gezicht in de plooi terwijl hij parfum in de koelkast, Armani-broeken en de kleurtjesman bespreekt — net zo lang tot Jasper “ja, we moeten verder” zei. Dan, met strakke blik: “Ik kan een oude vragenlijst weer openstellen... dat lijkt mij het beste idee.” De scores van 2021 en 2023 pasten niet in het verhaal dat ze nodig hadden — dus nieuwe nulmeting na 4 jaar. Volledige reconstructie in Nulmeting-reset.
Op 9 april 2025 namen Christiaan Broekema (GGZ-agoog, niet-BIG) en A.K.C. Tjok-A-Hen (BIG-geregistreerd verpleegkundige, BIG-nr. 39929651130) de MATE, MANSA en DASS-21 af. Chemene was de enige BIG‑geregistreerde in de kamer en daarmee tuchtrechtelijk eindverantwoordelijk voor de afname. Geen neutraal onderzoek — ze sturen actief mee, interpreteren voor de cliënt, en vergelijken met niet-bestaande eerdere scores.
Voorgesteld als “stagiaire” — in werkelijkheid BIG-verpleegkundige
Jasper werd verteld dat Chemene een stagiaire was. Zij heeft zich zelf evenmin anders voorgesteld. Pas bij latere controle van het BIG-register bleek dat zij A.K.C. Tjok-A-Hen, BIG-geregistreerd verpleegkundige onder BIG-nummer 39929651130 is — de enige BIG-er in de kamer en daarmee tuchtrechtelijk eindverantwoordelijke voor de afname. Dat is geen detail:
- WGBO art. 7:448 BW (informatieplicht): de cliënt moet weten door wie de handeling wordt verricht en in welke hoedanigheid. “Stagiaire” versus “BIG-verpleegkundige-met-eindverantwoordelijkheid” is een categorieverschil, geen nuance.
- Geen geldige toestemming (art. 7:450 BW): toestemming gegeven op basis van een onjuiste voorstelling van de hoedanigheid van de uitvoerder is geen geldige toestemming voor de afname.
- Deze misrepresentatie past in het patroon. Jasper kreeg te horen dat dit een kliniek-intake was (terwijl de scores voor een Wvggz-route werden gebruikt) én dat de tweede onderzoeker een stagiaire was (terwijl zij de BIG-senior was). Twee onwaarheden over één afname, beide in het voordeel van de onderzoekers: ze verlagen Jaspers alertheid en verhullen wie waarvoor tuchtrechtelijk aanspreekbaar is.
- Voor Chemene zelf is dit verzwarend. Een BIG-er die zich laat presenteren als stagiaire en daar niet tegen opkomt, onttrekt zich aan de kenbaarheid van haar eigen beroepsplicht. Dat is het tegenovergestelde van de transparantie die V&VN-beroepscode en Wet BIG vereisen.
“Heel knap” — de BIG-senior valideert de protocolbreuk
Tot we de BIG-registratie controleerden leek Chemene’s “knap hoe jij jouw gedachten een beetje bij zijn antwoorden wist te krijgen, heel knap” een peer-grap tussen twee gelijkwaardige collega’s. Dat is het niet. Zij is BIG-geregistreerd verpleegkundige (BIG 39929651130); Broekema is niet-BIG. In die kamer is zij de senior, en de enige met tuchtrechtelijke beroepsplicht jegens Jasper. Dan kantelt de betekenis van dit compliment volledig:
- Geen gegiechel, maar goedkeuring van bovenaf. Een BIG-er die glimlachend tegen de niet-BIG uitvoerder zegt dat het “heel knap” is om de eigen gedachten in de antwoorden van de cliënt te krijgen, zet daarmee de norm dat dit hier mag. Dat is geen collegiale observatie; dat is professionele validatie.
- Broekema handelt onder haar toezicht. Bij gezamenlijke afname door een BIG-er en een niet-BIG op één cliënt is de BIG-er feitelijk de toezichthouder. Haar bekrachtiging “heel knap” is daarmee de instructie waar Broekema zich op kan beroepen.
- Dit raakt art. 47 Wet BIG direct. Tuchtrecht geldt voor handelen waarvoor zij tuchtrechtelijk aanspreekbaar is — en toezicht op een gezamenlijke meetinstrumentafname bij een cliënt is juist zulk handelen. Het actief aanmoedigen van sturing is zwaarder tuchtrechtelijk verwijtbaar dan stil toezien.
- V&VN-beroepscode 2.1 en 2.3. Een verpleegkundige bevordert de autonomie van de cliënt (2.1) en onthoudt zich van gedrag dat de waardigheid aantast (2.3). Spotten in de pauze over zijn benen + het prijzen van gedachtensturing tijdens de afname zelf — twee codebreuken op één ochtend, gedocumenteerd op band.
Het “heel knap” is daarmee niet het zwakste maar juist het zwaarste moment op de opname: het is het moment waarop de enige persoon in de kamer met een BIG-plicht de protocolbreuk hardop bekrachtigt. Voor een tuchtklacht is dit het ankerpunt.
“je moet op een gegeven moment iemand er meer doorheen loodsen, wat meer sturen.” — C. Broekema, transcript 9-4-2025
“knap hoe jij jouw gedachten een beetje bij zijn antwoorden wist te krijgen, heel knap.” — Chemene Tjok-A-Hen tegen Broekema, zelfde transcript
Methodische fouten
- Craving-vraag gemanipuleerd tot een positief antwoord
- DASS-21 als observatie ingevuld i.p.v. als zelfrapportage
- Tweemaal “niet van toepassing” ingevuld zonder de vraag te stellen
- Valse achteruitgangsvergelijking met scores uit 2021/2023
- Onderzoekers noemen het zelf “Matamanza” — niet-bestaand instrument
En tijdens de pauze: onderling gespot over de cliënt
“Ja, er ligt een beetje popcorn overal. Hij staat hier op en die benen die gaan gelijk even… alsof ze even overslaan en schudden.” — Chemene Tjok-A-Hen, lacherig en zachtjes tegen Christiaan Broekema in de pauze, audio-opname 9-4-2025 circa 1:20–1:23
Geen klinische observatie, geen zorgsignaal — een giechelend terzijde over Jasper's lichaam, gefluisterd tussen twee onderzoekers die op dat moment niet denken dat er wordt meegeluisterd. Dit ontbreekt uiteraard in elk VNN-verslag; het bestaat alleen in de audio-opname. Het toont dat één van de onderzoekers die Jasper op die dag beoordeelde zich vrij voelde om hem in het bijzijn van haar collega tot karikatuur te reduceren. De uitkomsten van die “beoordeling” zijn vervolgens gebruikt als onderbouwing voor bemoeizorg en zorgzwaarte.
Onderling: bekentenis van incompetentie én protocolbreuk
Christiaan: “Ja, steek jij hier nog iets van op? Van die Mata Mansa? Ik ben wel een beetje aan het struggelen, hoor, met Jasper. Dit is niet hoe ik…”
Chemene: “Nee, maar ook dat is ergens wel interessant, denk ik, om te zien hoe dat op zo'n manier gaat.”
Christiaan (lacht grijnzend): “Want dit is niet het meest eenvoudige…”
Chemene: “Nee, maar juist daarom. Ook om te kijken hoe je die vragen dan een beetje interpreteert of zo.” — Christiaan Broekema ↔ Chemene Tjok-A-Hen, audio-opname 9-4-2025 circa 2:08–2:26
In zes zinnen staat vrijwel alles wat er mis is met deze afname. Woord voor woord:
- “steek jij hier nog iets van op?” — het woordje “nog” verraadt dat Christiaan zich hardop afvraagt of er op dit moment überhaupt iets bruikbaars uit de afname komt. Een uitvoerder die zelf twijfelt aan de opbrengst terwijl diezelfde afname wel als grondslag voor een verslag zal dienen.
- “die Mata Mansa” — minachtend demonstratief plus verbastering van de instrumentnaam. Zelfde register als het “Matamanza” elders op de opname. Geen uitglijder: een habituele peer-toon van onder elkaar.
- “wel een beetje aan het struggelen, hoor” — drievoudig onderschattend taalgebruik (“wel”, “een beetje”, “hoor”), plus het informele anglicisme “struggelen”. Geen enkele klinische afstand; dit is café-register terwijl de microfoon draait in een intake.
- “met Jasper” — niet “met de afname” of “met de vragenlijst” maar met de cliënt zelf. Jasper is het obstakel; hij ligt in de weg van een soepele afname. Zorgtaal zou zijn geweest: “het vraagt aandacht bij Jasper.”
- “Dit is niet hoe ik…ehhhhh” — de meest verraderlijke zin van het fragment. Christiaan begint een bijna-bekentenis die hem zou incrimineren (“dit is niet hoe ik het normaal doe”) en censureert zichzelf halverwege. Die “ehhhhh” is real-time zelfcensuur — wat op zichzelf bewustzijn impliceert dat de huidige handelwijze niet geoorloofd is. Je censureert jezelf niet op neutraal werk.
- “Nee, maar ook dat is ergens wel interessant…” — Chemene blokkeert zijn twijfel. De protocol-correcte reactie zou zijn geweest: stoppen of anders aanpakken. Zij kiest voor reframe: incompetentie als leerkans. Het raderwerk moet blijven draaien.
- “hoe dat op zo'n manier gaat” — “op zo'n manier” erkent expliciet dat deze afname op een afwijkende wijze loopt. Antropologisch register: Jasper als studieobject voor hun eigen deviatie.
- Grijnzend lachen over de cliënt — Christiaans lichaamstaal bevestigt dezelfde minachtende toon als Chemene in de pauze.
- Chemene bekent protocolbreuk expliciet: “hoe je die vragen dan een beetje interpreteert of zo.” De MATE en MANSA zijn gestandaardiseerde meetinstrumenten; vragen moeten exact volgens de protocoltekst gesteld worden. Ze “interpreteren” breekt de validiteit en vergelijkbaarheid. Zij zegt hardop dat ze dat hier doet.
Samen, in negen seconden: bekentenis van incompetentie → cliënt als leerobject → zelfcensuur tijdens een bijna-bekentenis → coaching weg van protocolcorrectie. Een complete corruptielus — met jou als onderwerp, zonder dat aan jou één keer gevraagd wordt of dit zo mag. Elke score die hier uit voortkomt is onbruikbaar als meetresultaat. En toch is deze afname gebruikt om conclusies over Jasper te trekken en te onderbouwen.
Waarom Christiaan struggelt: Wvggz, kliniek, en een zorgrelatie die hij doorbreekt
Het “struggelen” van Christiaan is niet methodisch. Het is moreel. Drie dingen tegelijk:
- Er ligt een vier jaar durende zorgrelatie onder. Christiaan en Jasper hadden al ongeveer vier jaar normaal zorgcontact bij VNN. Hij is geen buitenstaander die een onbekende test; hij scoort iemand die hij kent. Dat maakt zijn “Dit is niet hoe ik…” extra betekenisvol: hij weet hoe de gewone gesprekken met Jasper liepen, en voelt nu dat wat hij op dit moment doet daar niet mee rijmt.
- Jasper dacht dat dit een kliniek-intake was. De MATE, MANSA en DASS-21 waren aan hem gepresenteerd als onderdeel van een intake voor een kliniek. Dat is het kader waarbinnen hij antwoord gaf. Christiaan en Chemene wisten dat én wisten dat er daarnaast een andere route liep.
- Met Wvggz kom je niet terug. Een Wvggz-traject (Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg) is geen ambulante interventie waar je daarna weer vrij naar reguliere zorg terugkeert. Het is een eenrichtingsdeur: zodra de grondslag gelegd is, bepaalt niet meer de cliënt welke zorg hij krijgt. Dat verschil tussen “kliniek-intake” (waarover Jasper dacht te spreken) en “Wvggz-onderbouwing” (waartoe zijn antwoorden zouden worden gebruikt) is het verschil tussen zelfbeschikking en verlies daarvan.
Chemene herkent dat moreel moment. Ze had met hem mee kunnen twijfelen, de afname kunnen stoppen, of de werkelijke bestemming van de scores hardop kunnen benoemen. Ze doet het tegenovergestelde: ze praat er doorheen en stelt hem gerust. “Nee, maar ook dat is ergens wel interessant…” is dan geen methodische opmerking meer; het is actieve geweten-management. Ze houdt een collega die voelt dat dit niet klopt toch in het proces. Dat maakt haar niet alleen medeplichtig aan de protocolbreuk, maar aan het voortzetten van een afname waarvan de uitvoerder zelf op dat moment twijfelde — met de cliënt die in de veronderstelling leeft dat het om een kliniek gaat.
Nulmeting-reset — 26 maart 2025
Op 26 maart 2025 wist Broekema de nulmeting uit. Hij deed dat niet openlijk — hij voerde eerst een 8 minuten durend toneelstuk op om Jasper's toestemming te oogsten. Chemene — BIG-geregistreerd verpleegkundige, de enige in de kamer met goedkeuringsbevoegdheid — bekrachtigde het. Tom (“stagiaire”) zat erbij.
Stap 1 — De onmogelijke smoes (r.50)
Broekema “bedenkt zich opeens” dat een vragenlijst al tijden openstaat:
“Voor nu heb ik een vragenlijst — wat langer. Die hebben we ooit in het verleden ook wel eens afgenomen. Ik denk me nu opeens dat het dossier nog openstaat, en dat het dan altijd lastig is om die opnieuw te doen.” — Christiaan Broekema, transcript 26-03-2025, r.50
Een GGZ-vragenlijst waarbij vier mensen aanwezig waren, die een jaar “nog openstaat” en daarom “altijd lastig opnieuw te doen” is — dat past niet in de normale dossierpraktijk. Het is geen toeval dat hij zich dat “opeens bedenkt”; het is het opstapje naar wat hij sowieso al van plan was.
Chemene bekrachtigt onmiddellijk:
“Dat is wel weer een klusje.” — Chemene Tjok-A-Hen, r.52
Stap 2 — Acht minuten toneel (r.58–116)
Terwijl de vragenlijst “laadt”, praat Broekema op vriendelijke toon door over: posters, de kleurtjesman, Armani-broeken van 14 euro bij Stradivarius, parfum in de koelkast, licht/vocht/temperatuur-regels voor parfumbewaring, een weegschaal voor Lilliputters. Acht minuten van huiselijke ruis met strak gezicht. De functie is níet gezelligheid — het is het wegnemen van waakzaamheid tot Jasper het signaal geeft dat hij door wil: “ja, we moeten verder, ik ga”. Dan pas volgt de interventie.
Stap 3 — Executie (r.118)
Met dezelfde kalme toon, gepresenteerd als administratief beste idee:
“Ik kan een oude vragenlijst weer openstellen en die opnieuw invullen, zodat we weer een nieuwe nulmeting hebben. Dat lijkt mij het beste idee. Hij staat er wel twee keer in, maar hij kan hem niet nog een keer...” — Christiaan Broekema, r.118
Even later, bevestiging van de uitvoering (r.154):
“Zullen we nu even overgaan naar dit? Ik heb gewoon een oude vragenlijst van zo'n drie jaar geleden erbij gepakt. Hebben we ook nog de oude antwoorden?” — Christiaan Broekema, r.154
Chemene voegt eraan toe, terloops, een bekentenis van protocolbreuk in de afname zelf:
“Sommige dingen schrijf ik trouwens even op papier, omdat de vragen soms een beetje anders in de computer zijn dan de uitwerking.” — Chemene Tjok-A-Hen, r.160
Waarom dit geen neutrale methodologische keuze is
Een nulmeting is per definitie het ijkpunt waartegen latere metingen worden afgezet. Broekema overschrijft het ijkpunt van 2021/2023 door een nieuwe nulmeting na 4 jaar te planten — op het moment dat Jasper zichzelf tactisch zorgsuggestief presenteert (hij zocht kliniek-opname). Drie directe gevolgen:
- Wissen van vergelijkingshistorie. De scores van 2021 (kliniek Bolsterburen) en 2023 zijn daarmee buiten de beoordeling geplaatst.
- Nieuw ijkpunt op tactisch moment. De baseline wordt vastgezet op een dag waarop Jasper zorgsuggestief antwoordt, zonder objectieve correctie via huisarts, lab, of onafhankelijk psychiater.
- Ruimte voor latere “deterioratie”. Elke volgende meting die slechter uitvalt kan als verslechtering worden gepresenteerd — bruikbaar als Wvggz-onderbouwing.
De eerdere uitslag páste niet in het verhaal dat VNN nodig had. Dus moest die weg.
Chemene's rol — BIG-senior, leidinggevend, goedkeuringsbevoegd
Chemene Tjok-A-Hen (BIG-nr. 39929651130) is de enige BIG-geregistreerde in de kamer. Bij een gezamenlijke afname door een BIG-er en een niet-BIG is de BIG-er feitelijk toezichthouder — degene die een procedurele keuze als “we resetten de nulmeting” moet goedkeuren of tegenhouden. Zij doet geen van beide openlijk; ze bekrachtigt:
- r.52: “Dat is wel weer een klusje” — ontvangt de smoes instemmend.
- r.160: “Vragen zijn soms een beetje anders in de computer dan de uitwerking” — bekent zelf dat ze afwijkt van de standaardformulering.
Dat is geen passieve aanwezigheid — dat is actieve autoriteit-stempel. Art. 47 Wet BIG + V&VN-beroepscode: het instemmen met sturing en zelf afwijken van de geprotocolleerde vraagstelling is tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen onder haar BIG-registratie.
Zelfstandige klachtgrond
Het overschrijven van een meerjaren-nulmeting door een nieuwe nulmeting op 26-03-2025, zonder behoud van de oude referenties en zonder dat de cliënt op dat moment wist dat de data voor een Wvggz-route werd gebruikt, is methodologisch onjuist handelen in de zin van art. 47 Wet BIG en de beroepsnormen GGZ-agogie. Niet te verdedigen als zorgvuldigheid; consistent met dossiermanipulatie.
Laag voor laag — welke regels zijn geschonden bij de afname
Een test-afname in de Nederlandse GGZ is omgeven door regels die de kwaliteit en rechtmatigheid borgen — van de afnameregels van het instrument zelf, via Wgbo, AVG, Wvggz, Zvw, de beroepscodes, tot Wkkgz. Op 26 maart 2025 en 9 april 2025 werd vrijwel elke laag tegelijk doorbroken. Per laag hieronder wat geschonden is, met directe verwijzingen naar de bronbestanden.
- MATE — gestandaardiseerde vraagstelling: Chemene bekent expliciet “hoe je die vragen dan een beetje interpreteert of zo” en “sommige dingen schrijf ik even op papier omdat de vragen in de computer anders zijn dan de uitwerking”. Parallelle formulering vernietigt de validiteit.
- MATE — antwoord van de cliënt: Tom antwoordt meerdere keren namens Jasper; Christiaan overruled Jaspers “dat is vals” met “al dan niet bewust, ik heb ja ingevuld”.
- MATE — nulmetingsbeginsel: “Ik kan een oude vragenlijst weer openstellen en opnieuw invullen, zodat we een nieuwe nulmeting hebben.” Methodologische contradictie.
- MATE — afname in één sessie: afname gesplitst over 26 maart en 9 april, in strijd met het afname-protocol.
- MATE — categoriseren door de afnemer: “Stimulantia hoort bij die research chemicals… maar kijk, eigenlijk kun je dit bijvoorbeeld weglaten.” Co-auteurschap in plaats van intake.
- MATE — getrainde afnemer: Christiaan is GGZ-agoog, niet-BIG, bekent “ik ben wel een beetje aan het struggelen”.
- DASS-21 — zelfrapportage: wordt hier mondeling voorgelezen met verbale respons, niet via aankruisformulier. Iedere observationele kleuring maakt de score ongeldig.
- DASS-21 — tijdreferentie “afgelopen week”: losgelaten wanneer het gesprek naar oud middelengebruik glijdt en toch in de scoring wordt meegenomen.
- MANSA — 7-puntsschaal: geantwoord in termen van “meestal tevreden” / “gemengd” / “een 7” — geen gestandaardiseerde schaalwaarden.
- MANSA — improvisatie: ad-hoc categorie “semi-vrienden” bestaat niet in het instrument.
- COTAN-eisen: getrainde bevoegde afnemer — geschonden; protocolgetrouwheid — geschonden; onafhankelijkheid van de afnemer t.o.v. de beslissing — geschonden (VNN voert test uit ten behoeve van eigen Wvggz-route).
- Art. 7:448 — informatieplicht: Jasper werd verteld dat dit voor VNN-kliniek Heerenveen was. De data werd mede gebruikt voor Wvggz-voorbereiding. Onvolledige en misleidende informatie over doel en gevolgen.
- Art. 7:450 — informed consent: toestemming gebaseerd op misleiding is geen geldige toestemming.
- Art. 7:453 — goed hulpverlenerschap: spot tijdens de pauze, overrulen van zelfrapportage en “struggelen”-bekentenissen schenden de professionele standaard.
- Art. 7:456/464 — inzage- en afschriftrecht: oud dossier wordt hardop voorgelezen door de hulpverlener zonder dat Jasper eerst zelf inzage of correctie-mogelijkheid heeft gehad.
- Art. 5 lid 1 sub a — transparantiebeginsel: geen transparantie over de werkelijke bestemming (Wvggz-voeding) van de data.
- Art. 5 lid 1 sub c — dataminimalisatie: oude dossier-antwoorden uit 2021 en 2023 worden heropend en hergebruikt als “nulmeting”.
- Art. 5 lid 1 sub d — juistheidsbeginsel: “ja” geregistreerd waar Jasper expliciet “dat is vals” zei. Verankering van onjuiste gegevens.
- Art. 6 — rechtsgrond: geen vrije, specifieke, geinformeerde toestemming op de Wvggz-bestemming.
- Art. 9 — bijzondere categorieën (gezondheidsgegevens): strengere grondslagregels die hier niet zijn gevolgd.
- Art. 13 — informatieplicht bij verzameling: doel, grondslag en ontvangers zijn niet transparant meegedeeld.
- Art. 16 — rectificatierecht: expliciete tegenspraak (“dat is vals”) werd niet gecorrigeerd maar gewoon alsnog als “ja” vastgelegd.
- Art. 2:1 — subsidiariteit en proportionaliteit: zonder huisartsverwijzing is het reguliere ambulante alternatief niet daadwerkelijk beproefd. Subsidiariteitsbeginsel geschonden.
- Art. 2:2 — eigen regie: eigen regie vereist juiste informatie. Misleiding over het doel elimineert die regie.
- Art. 5:1 e.v. — verkenningsfase: loopt formeel via de burgemeester; niet via heimelijke onderhandse dataverzameling bij VNN.
- Art. 5:5 — medische verklaring: moet door een onafhankelijke psychiater op basis van eigen onderzoek van betrokkene. Data-verzameling door niet-onafhankelijke VNN-medewerkers om later in een verklaring op te voeren doorbreekt de onafhankelijkheidseis.
- Huisartsverwijzingsvereiste voor GGZ binnen Zvw: Christiaan erkent op 26 maart zelf “het zou kunnen dat we nog een hernieuwde verwijzing van de huisarts nodig hebben”. Toch wordt de afname doorgezet. Daarmee bestaat er geen rechtmatige Zvw-grondslag voor deze intake als ambulante zorg.
- Dat verraadt dat de afname niet voor ambulant bedoeld was — want ambulant zou zonder verwijzing zijn gestopt. Overgebleven verklaring: de bestemming was Wvggz.
- NIP Beroepscode (testafname door bevoegden): psychometrische instrumenten horen te worden afgenomen door daartoe bevoegde en getrainde professionals.
- V&VN / GGZ-agoog beroepsprofiel: respectvolle bejegening cliënt — spot in de pauze over popcorn en zijn benen; geen cliënt als leerobject — “Steek jij hier nog iets van op?”; grijnzend lachen tijdens afname.
- Wet BIG art. 40 & 47 — onafhankelijkheid en tuchtrecht: psychiater Ter Weeme was aanwezig bij de zitting 15-03-2026 zonder haar BIG-hoedanigheid te openen — schending van transparantieplicht.
- NVvP — eigen waarneming diagnosticus: diagnostiek hoort gebaseerd op eigen waarneming van de diagnosticus. Data-outsourcing naar niet-onafhankelijke medewerkers om later een verklaring te vullen is hiermee onverenigbaar.
- Art. 2 — goede zorg: veilig, doeltreffend, cliëntgericht, tijdig. Een afname waarbij de afnemer bekent te struggelen, de mede-afnemer interpreteert, en de cliënt over het doel wordt misleid, voldoet niet.
- Art. 9 — incidenten- en klachtenbehandeling: Jaspers melding aan het bestuur op 10-11-2025 kreeg geen inhoudelijke reactie. Stelselmatige bestuurlijke passiviteit.
- Geen informed consent over het werkelijke doel (kliniek-intake of Wvggz-voorbereiding).
- Geen gelijkwaardige informatiepositie: oude dossier-archief in hun bezit, niet in dat van Jasper.
- Aanwezigheid van een derde (Tom, 26 maart) zonder openheid over zijn functie of toestemming.
- Spot over de cliënt in de pauze — beroepshouding gebroken.
- Cliënt ingezet als leeroefening — “Steek jij hier nog iets van op? ” zonder consent.
- Tegenspraak van de cliënt — “dat is vals” — genegeerd in plaats van gehonoreerd.
De Jong speelt expres debiel — slecht uitgevoerd
“Óf het ontbreekt u aan de capaciteit om een heldere dagvaarding te doorgronden, óf u probeert hier welbewust mijn juridische eisen te degraderen tot vrijblijvende wensen.” — Jasper aan De Jong, 13-03-2026 (opgenomen als productie 3 in de CvA)
De Jong doet alsof hij de zaak niet begrijpt, alsof hij van basisfeiten “niet op de hoogte” is, alsof begrippen ambigu zijn die dat niet zijn, alsof hij eigen brieven vergeten is. Dat is geen onvermogen; het is een juridische tactiek om eisen te verwateren, de kantonrechter op een dwaalspoor te zetten en sporen te verbergen.
De truc achter de truc: een onderhandeling ingaan met een lege koffer. De Jong had inhoudelijk niets. Geen medisch dossier dat de bemoeizorg-aanmelding kon rechtvaardigen, geen schriftelijke toestemming, geen bewijs van een “reguliere behandeling”, geen rectificatie die al uitgevoerd was. Dus kiest hij voor gespeelde domheid.
Alsof-niet-weten is zijn vervanging voor écht-kunnen-weerleggen. Hij wil de tegenpartij en de rechter misleiden door te onderhandelen zonder inhoud in zijn koffer — en hoopt dat zijn verwarring hard genoeg klinkt om ermee weg te komen.
Drie harde leugens in de schriftelijke Conclusie van Antwoord
Uit het inhoudelijke verweer van mr. E.J.C. de Jong (KBS Advocaten), ingediend 24 maart 2026 — 22 uur te laat. Deze schriftelijke leugens staan los van de vier leugens ter zitting.
De reactie — e-mail 13 maart 2026
Opgenomen als productie 3 in de CvA van VNN zelf. Eerder al drie tactieken van De Jong benoemd, voordat hij zijn inhoudelijke verweer überhaupt indiende.
Geachte heer De Jong,
In uw recente bericht vraagt u tot tweemaal toe naar mijn 'wensen' en herhaald u tot vier(!) keer dat in overleg wilt. U geeft aan dat VNN 'iets zou kunnen doen', om dit vervolgens direct in te perken tot een discussie over wat er wel en niet opgelost kan worden.
U stelt de dagvaarding te hebben gelezen. Mijn eisen – en nadrukkelijk geen wensen – staan daarin volstrekt helder geformuleerd. Uw herhaalde vragen wekken dan ook bevreemding en laten in de kern slechts twee conclusies toe: óf het ontbreekt u aan de capaciteit om een heldere dagvaarding te doorgronden, óf u probeert hier welbewust mijn juridische eisen te degraderen tot vrijblijvende wensen.
In het eerste geval acht ik het opportuun om de deken te wijzen op artikel 46 van de Advocatenwet. Mocht het een bewuste tactiek zijn, dan is een gang naar de deken evenzeer denkbaar, maar dan op grond van andere regels.
Daarnaast wekt uw veelvuldige gebruik van het woord 'overleg' de sterke indruk dat dit voornamelijk voor de bühne – of beter gezegd: voor het dossier van de rechter – is geschreven, om zo een schijn van oplossingsgerichtheid te creëren.
Ik schuif niet aan bij een onderhandelingstafel als de tegenpartij op voorhand al aangeeft dat er 'iets' is wat ze niet willen oplossen.
Ik heb uw bericht voor deze keer serieus genomen. En uw deadline respijt gegeven. Dat doe ik niet nog een keer.
Hoogachtend,
Jasper Rijnberg
Tijdlijn
“die financieringsstroom willen veranderen.” — C. Broekema
“er is geen sprake van behandeling.” — C. Broekema